به سراغ  من اگر می آیید،

 پشت هیچستانم.

 پشت هیچستان جایی است.

پشت هیچستان، رگهای هوا پر قاصدهایی است

روی شن ها، هم نقش های سم اسبان سواران ظریفی

                                                       است که صبح    

به سر تپه ی  معراج شقایق رفتند

پشت هیجستان، چتر خواهش باز است:

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،

زنگ باران به صدا می آید.

و اگر گریه کنی،تنها خواهی گریست!

آواز بخوان،تپه ها به تو پاسخ خواهند داد

آه بکش،در هوا محو خواهد شد.

انعکاس ها به صدای شادمانی محدود میشوند

اما از صدای غوغا پا پس می کشند.

شادی کن،مردم به سوی تو جذب میشوند

اندوهگین باش،بر میگردند و می روند

آنان شادی کامل و تمام عیار تو را می طلبند

اما به غم و اندوه تو نیازی ندارند

خوشحال باش،دوستان زیادی گرد می آوری

غمگین باش،همه را از دست خواهی داد

کسی نیست که جام شراب تو را رد کند

اما صفرای زندگی را تنها باید بنوشی!

تا خواب خوش پروانه....

میروم تا به لحظه پیوستن!

تا به ساعت در هم تنیدن.....

میروم تا نیابی دگر!

نشانی از خلوت خاموش خدا....

تا نیابی مرا در آرامش لحظه ها!

میروم تا به ابدیت برسم!

به زمان اندوهبار وداع..

میروم..میروم تا رها بشوم.....

فارغ از من و ما بشوم....

آفتاب

  چی خیال کردید ؟ همه تون از وکیل و وزیر گرفته تا سپور و آشپز و پروفسور ، آخرش می شید دو عدد .

  خیلی که هنر کنید ، خیلی که خبر مرگتون به خودتون برسید ، فاصله ی دو عددتون می شه صد .

  صدام رو می شنفید ؟ می شید یه پیرمرد آب زیپوی عوضی بو گندو . کافیه دور تند نیگاش کنید .

  همین که دور تند نیگاش کردید می فهمید چه گندی زده ید . می فهمید چه چیز هجو و مزخرفی

  درست کرده ید .

  حالا با این عجله کدوم جهنمی قرار برید ؟ قرار چه غلطی بکنید که دیگرون نکرده ند ؟

  واسه چی سر یه مستطیل یا مربع خاکی دخل هم رو در می آرید ؟

  بدبخت ها ! شما به خودی خود بدبخت هستید ، دیگه واسه چی اوضاع رو بدتر می کنید ؟

  از یه طرف تا چشاتون به هم افتاد ، اولین کاری که می کنید ، یعنی آسون ترین کاری که می کنید

  اینه که عاشق همدیگه می شید . لعنت به شما و کاراتون که هیشکی ازشون سر در نمی آره .

  عاشق می شید و بعد ازدواج می کنید و بعد بچه دار می شید و بعد حالتون از هم به هم می خوره

 و طلاق می گیرید . گاهی هم طلاق نگرفته باز می رید عاشق یکی دیگه می شید .

  لعنت به همه تون که حتی مث مرغابی ها هم نمی تونید فقط با یکی باشید .

  بوق نزن عوضی ! صداش رو خاموش کن و گوش کن ببین چی دارم می گم !

  همه ش هفتاد ، هشتاد سال .

  یعنی اگه شانس بیارید ، اگه خیلی زودتر ریق رحمت رو سر نکشید ، خیلی که توی این خراب شده

  باشید ، هفتاد هشتاد سال بیشتر نیست . لامسبا اگه هفتصد سال می موندید چی کار می کردید ؟

  گمونم خون هم رو تو شیشه می کردید . گرچه همین حالاش هم می کنید . یعنی غلطی هست

  که نکرده باشید ؟

  به شرفم قسم هر کاری که خواسته ید کرده ید و اگه نکرده ید لابد نتونسته ید بکنید .

  مطمئنم از سر دلسوزی و این جور چیزها نبوده که نکرده ید . حکمآ عرضه ش رو نداشتید .

  همین دیروز تو روزنامه خوندم یارو واسه یه عوضی دو پای دیگه مث خودش ، زنش و بچه ی دو ساله ش رو

  گوش تا گوش سر بریده . گمونم اگه سه تا بچه هم داشت باهاشون همین کار رو می کرد .

  دنبال چی می گردید ؟؟؟!!!

  آهای عوضی ها ! آهای با شما هستم ! با شما که هر کدومتون فکر می کنید دهن آسمون باز شده

  و تنها شما از توش پایین افتاده ید . اگه تا حالا کسی بهتون نگفته من می گم

  که شما هیچ آشغالی نیستید .

  من یکی که براتون و واسه کاراتون تره هم خرد نمی کنم . حیف این زمین که زیر پای شماست .

  حیف این زمین که توش دفن تون کنند . شما رو باید بسوزونند و خاکسترتون رو بریزند توی دریا **

                                                استخوان های خوک و دست های جذامی - مصطفی مستور 

           که نقض غرض است

                          نگاهت...

خرابم کرده و

                 آبادیم از اوست.

کشته مرا

     این اعجاز مسیحایی تو...

وقتی بگذار برای اندیشیدن، که آن منبع قدرت و نیرو است

وقتی بگذارد برای برای بازی و تفریح، که آن منبع جوانی و جاودانی است

وقتی بگذار برای مطالعه، که آن زیر بنای مطالعه و خردمندی و فرزانگی است

وقتی بگذار برای نماز، که آن سرچشمه بیشترین توان و نیروها در زمین است

وقتی بگذار برای مهرورزیدن و محبوبیت، که ایمان چیزی جز عشق و نفرت نیست

وقتی بگذار برای دوستیهای پاک، که آن شاهراه خوشبختی است

وقتی بگذار برای خنده، که آن بهترین روان کننده حرکت چرخهای زندگی است

وقتی بگذار برای بخشش و ایثار، که زندگی بسیار کوتاهتر از آن است که بتوان خودخواه و خودپسند بود

وقتی بگذار برای کار، که آن بهای موفقیت است

اما هرگز برای بیهودگی، بی فایدگی و اتلاف عمر وقت نگذار

زيارت قبول

از اين به بعد تو به صرافت مي افتي كه من بايد از اين روزمرگي فرار كنم و شايد لفظ "به هر قيمتي كه شده" هم  چاشني آن بكني و امان ازين جهد و تلاش كه گاهي آدم را به جايي مي برد كه روزمرگي 1000 بار ازان بهتر است.

به هر حال بعد از ساعتها و شايد روزها جستجو راه گريز را ميابي و بدون فكر به اين مهم كه "آيا فرار به چه قيمت؟" پاي در مسيري ناشناخته مي گذاري.

بعد از چند روزي قدم زدن در اين مسير در حالي كه سرمست از كشف بزرگت هستي ناگهان صدايي خشن اما دلسوزانه از درونت فرياد مي زند كه "اين ره كه تو مي روي به تركستان است" و اينجاست كه اگر قدري از هوشياري ات باقي مانده باشد به خودت مي آيي و قدري فكر مي كني كه "هاي! از كجا آمده اي آمدنت بهر چه بود؟" و اگر كاملا مست لا يعقل باشي ديگر اميدي به بازگشتت نيست تا وقتي سرت به سنگي بخورد كه اگر شانس نداشته باشي شايد آن سنگ، سنگ لحدت باشد.

حالا فرض را بر قدري بيداري مي گذاريم. اندكي به گذشته فكر مي كني و نگاهي به آينده مي اندازي و مي بيني كه صداي دوم راست مي گويد و تو پاي در مرداب گذاشته اي و خوشبختانه شاخه اي آن دور و بر هست كه بگيري و بيرون بيايي همينطور كه بيرون مي آيي همان صداي دوم اين بار با لحني ملايم تر مي گويد بايد در راه برگشت جبران مافات هم انجام دهي و تو با ترس ولرز به فكر فرو مي روي و درمي يابي كه جايي كاري را نا تمام گذاشته اي و ضرري بجاي مانده كه بايد جبران كني. تا صورتت را براي جبران بر مي گرداني صداي اول با لحني موزيانه كه نشان از نيشخند ترسناكي گوشه ي لبش دارد شروع مي كند به ارائه راهكار و تو هم گيج از نشئه مستي به راحتي مي پذيري و باز صداي دوم با فركانسي بالاتر جيغ مي كشد كه "گند زدي".

به حال اضطرار مي افتي گريه مي كني زجه مي زني و به در و ديوار ميزني براي رهايي ازين چند راهيه پيش رو تا خسته مي شوي و با سرافكندگيه ناشي از شرمندگي در برابر خودت تصميم مي گيري صورت مسئله را پاك كني و 1001 دليل موجه و غير موجه براي كارت مي تراشي تا راحت تر پاكسازي كني.

قدري از ماجرا مگذرد كه تصميم مي گيري كه صاحبان صدا را كه تو را به اينجا رساندند بيابي و انتقام سختي از آناان بگيري.