اونی که بود تو بودی اونی که نبود من بودم.

یکی داشت و یکی نداشت...

اونی که داشت تو بودی اونی که تو رو نداشت من بودم.

یکی خواست و یکی نخواست...

اونی که خواست تو بودی  اونی که بی تو بودن رو نخواست من بودم.

یکی آورد و یکی نیاورد...

اونی که آورد تو بودی و اونی که جز تو به هیچ کس ایمان نیاورد من بودم.

یکی گفت و یکی نگفت...

اونی که گفت تو بودی و اونی که دوستت دارم را به هیچ کس جز تو نگفت من بودم.

یکی ماند و یکی نماند...

اونی که موند تو بودی و اونی که بدون تو نمی تونست بمونه من بودم.

یکی رفت و یکی نرفت...

اونی که رفت تو بودی و اونی که به خاطر تو تو قلب هیچ کس نرفت من بودم.

یکی رسید و یکی نرسید...

اونی که رسید تو بودی واونی که مثل کلاغ هنوز به مقصد نرسیده منم...!!! 

هرگز دیر نیست

حتی اگر فرسنگها

                       دور از من باشی.

اما

برای مهربانی و احساس بزرگ عشق

نیاز من

         تنها تو نیستی

و بی همتایی حضورت

                       مرا قانع نمی کند.

چرا که

انسان بزرگ

در محدوده دو تن نمی گنجد،

و من و تو

           در حصار تنگ خویشتن خواهی مان

هرگز به مقصود

                   نخواهیم رسید.

در دوست داشتن جهان

ثابت قدم باشیم

                   خوب من !

و مانند « عشق »

               دلها را در دشواری زیستن

                                             یاور شویم.

فردا

      در بهار شکوفه هایی از شعر و شرافت

بر درخت پیوند « ما »

                            آزادی گل خواهد کرد.