ع ش ق م ن

ارسال sms رايگان از اينترنت به موبايل 100% عملي

asemaneh — Fri, 30 May 2008 12:12:18 GMT

دوستان سلام

امروز با یه مطلب بسیار بسیار داغ اومدم که مطمئنم همتون استقبال میکنید.

بله اس ام اس رایگان!!!

برای ارسال دعوتنامه ایمیل خودتون رو در قسمت نظرات بزارید

همتونو دوست دارم

اینم از طرف مرمر جونم===>

معرفی گروه مستان

asemaneh — Sat, 03 May 2008 08:40:18 GMT

با اجازه مرجان عزیز می خوام یه گروه بسیار بسیار خوب گیلانی رو که هم کار فارسی و هم محلی دارند رو به دوستان عزیزم معرفی کنم....

گروه جوانی را مد نظر دارم که ظاهراً قصد دارند موسیقی بسیار متفاوتی نسبت به سایر گروه های جوان ارائه دهند و آن گروه مستان است به سرپرستی خواننده جوانش همای فومنی. این گروه روزهای 24، 25 و 26 مرداد در فضای باز کاخ نیاوران کنسرت دادند.

در حال حاضر به طور معمول یکی شعر می سراید، یکی آهنگ بر آن می گذارد و دیگری با صدای حنجره اش آن را به گوش مخاطب می رساند. اما از گذشته های دور شیوه دیگری بوده است که همه اینها در یک نفر جمع می شد. نمونه های بارز آن عارف قزوینی و علی اکبر شیدا هستند. دو تصنیف سرای نامدار عصر مظفری که اولی گرایشات سیاسی اجتماعی داشت و دومی صرفاً تصانیف عاشقانه می ساخت. پس از عارف و شیدا، امیر جاهد را داریم که زیبا می سرود و زیبا می ساخت ولی آیا زیبا هم می خواند یا نه، من خبر ندارم. حال یک جوانی پیدا شده که می خواهد آن ویژگی کمیاب در موسیقی ایرانی را زنده کند. بهتر است بقیه را از زبان خودش بشنوید که در پایگاه رسمی گروه مستان آورده است.

_{سعید جعفرزاده (همای)}

_{خواننده و آهنگساز گروه مستان}

در تاریخ موسیقی ایران دریافتیم كه از زمان باربد، نكیسا، رودكی، فارابی و بوعلی سینا، تا زمان مولانا و حافظ و در اواخر سده گذشته عارف و شیدا و امیر جاهد و چند تن دیگر، تصنیف قالبی شعری محسوب می شد كه همزمان همراه با ملودی توسط یك نفر ساخته و پرداخته می شد اما سالهاست این شیوه كه یكی از شیوه های موسیقی پارسی است و خاص موسیقی دانان و ادیبان ایرانی بوده، به فراموشی سپرده شده است. گروه مستان به سرپرستی همای از آغاز تاسیس تا كنون سعی بر احیای دوباره این شیوه دارد.

یگانگی شعر و موسیقی و آواز در یک فرد اگر چه محاسنی همچون گرمی، روانی و دلنشینی اثر را به همراه دارد، ولی از حیث آنکه همه این رویدادها می بایست در یک فرد جمع شود و از آنجا که یک فرد معمولاً جامع الشرایط نیست، در نتیجه آثار تولیدی به سمت روایت های شخصی میل می کند. برای مثال مقوله عشق برای علی اکبر شیدا و مقوله های جنبش اجتماعی و اعتراضات سیاسی برای عارف قزوینی به دغدغه اصلی تبدیل می شود. در صورتی که وقتی یک آهنگساز روی شعر دیگران، آهنگ می سازد و شخص دیگری هم آن را می خواند، عملاً یک تفکر جمعی در اثر مشاهده می شود که به طور معمول وجوه مختلف زندگی را در بر می گیرد.

نحوه برخورد گروه مستان با کلام فارسی، در مقایسه با دیگر گروه ها به طرز محسوسی متفاوت است. اول اینکه آنها چرخش ملودی و توالی ریتم را بر اساس نیاز واژه ها دنبال می کنند و دیگر اینکه چندان در پی شعر کلاسیک ایرانی با الگوی غزل و قصیده و مثنوی نیستند و بنا به نیاز مفهومی خود، از واژگان موزون بهره می گیرند. همینطور نحوه بیان حالات موسیقایی مانند ضعیف و قوی نواختن، بر اساس مفهوم کلمات دنبال می شود. از این نظر کار آنها جذبه خاصی دارد که در یک اجرای زنده، مخاطب را به وجد می آورد و ناخواسته به تشویق وا می دارد!

اعضای گروه عبارتند از: اسفندیار شاهمیر (دف و دایره)، امیر داور زنی (سنتور)، سحاب تربتی (تنبک)، نوید دهقان (کمانچه)، رهام سبحانی (تار)، حمید داور زنی (کوزه)، سید مرتضی الهی نیا (رباب)، امیر خوشبختی (عود) و محمود آذر شب (کمانچه آلتو) که سرپرستی آنها را همای فومنی خود بر عهده دارد. ضمن اینکه سرودن اشعار، آهنگ گذاری و تنظیم و اجرای آواز را هم شخصاً انجام می دهد.(البته در اجراهای مختلف ممکنه اعضای گروه تغییر کنند)

پدیده دو نوازی یا گروه نوازی سازهای کوبه ای که امروزه در بیشتر گروه های جوان رو به افزایش است، برای غالب مخاطبان کنسرت جذبه خاصی دارد. چنانکه گاه اگر از کل برنامه لذت نبرند، ممکن است از بخش کوبه ای راضی به نظر برسند. هنرنمایی با سازهای کوبه ای در صورت اجرای زنده، خواسته یا ناخواسته معمولاً با حرکات نمایشی نیز همراه می شود که این خود به جذابیت کار و راضی نگه داشتن مخاطب غیر حرفه ای کمک بسیار می کند. گروه مستان هم از این ویژگی غافل نیست و در هر اجرای خود از حضور سازهای کوبه ای، استفاده لازم را می برد. گر چه قطع ملودی در حین کنسرت و اختصاص دادن دقایقی طولانی به نمایش سازهای کوبه معمولاً نارضایتی شنوندگان حرفه ای را در بر دارد ولی این رویه کم کم به یک جریان غالب تبدیل می شود و حتی گروه های مشهور نیز نمی توانند از آن چشم پوشی کنند.

همانند گروه مشهور کامکارها، همواره بخشی از اجرای گروه مستان را موسیقی محلی تشکیل می دهد و این کاملاً طبیعی است که خواننده و سرپرست گروه بنا به خاستگاه قومی خود گیلان، گریزی هم به بازآفرینی موسیقی آباء و اجدادی اش بزند. جالب اینکه همانند گروه کامکارها، نقطه قوت این گروه نیز در اجرای آثار محلی است. از امتیازات اجرای آنها، پرداختن به برخی ویژگی های خاص موسیقی محلی است که در موسیقی های شهری کاملاً تعریف نشده و ناشناخته است. برای نمونه کشش های آوازی منتهی به گفتار بدون موسیقی یکی از ارکان آوازی های محلی مازندران، گیلان و تالش است که خواننده به خوبی آنها را ادا می کند. این ویژگی در موسیقی زاگرس نشینان نیز به فراوانی شنیده می شود و آن دسته از آهنگسازانی که در بازآفرینی قطعات محلی به این ظرایف توجه کافی نشان داده اند، همواره موفق ترین بوده اند.

واسه 1 پسر خيلي خيلي خوب!

m4rj4n — Mon, 14 Apr 2008 07:22:06 GMT

یکی بود...

m4rj4n — Mon, 14 Apr 2008 06:31:19 GMT

یکی بودو یکی نبود...

اونی که بود تو بودی اونی که نبود من بودم.

یکی داشت و یکی نداشت...

اونی که داشت تو بودی اونی که تو رو نداشت من بودم.

یکی خواست و یکی نخواست...

اونی که خواست تو بودی اونی که بی تو بودن رو نخواست من بودم.

یکی آورد و یکی نیاورد...

اونی که آورد تو بودی و اونی که جز تو به هیچ کس ایمان نیاورد من بودم.

یکی گفت و یکی نگفت...

اونی که گفت تو بودی و اونی که دوستت دارم را به هیچ کس جز تو نگفت من بودم.

یکی ماند و یکی نماند...

اونی که موند تو بودی و اونی که بدون تو نمی تونست بمونه من بودم.

یکی رفت و یکی نرفت...

اونی که رفت تو بودی و اونی که به خاطر تو تو قلب هیچ کس نرفت من بودم.

یکی رسید و یکی نرسید...

اونی که رسید تو بودی واونی که مثل کلاغ هنوز به مقصد نرسیده منم...!!!

....

m4rj4n — Tue, 08 Apr 2008 09:23:20 GMT

به ........ من!

m4rj4n — Tue, 08 Apr 2008 09:01:13 GMT

برای دوست داشتن

هرگز دیر نیست

حتی اگر فرسنگها

دور از من باشی.

اما

برای مهربانی و احساس بزرگ عشق

نیاز من

تنها تو نیستی

و بی همتایی حضورت

مرا قانع نمی کند.

چرا که

انسان بزرگ

در محدوده دو تن نمی گنجد،

و من و تو

در حصار تنگ خویشتن خواهی مان

هرگز به مقصود

نخواهیم رسید.

در دوست داشتن جهان

ثابت قدم باشیم

خوب من !

و مانند « عشق »

دلها را در دشواری زیستن

یاور شویم.

فردا

در بهار شکوفه هایی از شعر و شرافت

بر درخت پیوند « ما »

آزادی گل خواهد کرد.

این واسه مملم...

m4rj4n — Sun, 02 Mar 2008 09:26:30 GMT

پرنده مردنی است...

m4rj4n — Mon, 14 Jan 2008 14:25:00 GMT

دلم گرفته است

به ایوان میروم وانگشتانم را

برپوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است.

!love... and nothing more

m4rj4n — Mon, 14 Jan 2008 14:18:18 GMT

People

m4rj4n — Mon, 14 Jan 2008 14:11:56 GMT

.Great people talk about Ideas

.Average people talk about things

.Small people talk about other people